شاهکارهاى هنرمندان ایرانى تنها در معمارى یا فرش بافى خلاصه نمى شود، بلکه با نگاهى عمیق به این تمدن کهن، در جاى جاى این سرزمین مادرى شاه اثرهایى منحصر به فرد به چشم مى خورد که هر بیننده اى را مسخ مى نماید. یکى از این آثار با ارزش و چشم نواز که هدیه اى است از پیشینیانمان به هنرهاى دستى (صنایع دستى) جهان، ترمه نام دارد. پارچه ترمه در واقع سفرى است به دنیاى شگفت انگیز طرح ها و نقشهایى که از فرهنگ، تمدن و هنر مردمانى خوش ذوق برخواسته است. ترمه با قدمتى تاریخى، جزو گرا نبهاترین صنایع دستى ایران به شمار مى رود که از الیاف بسیارلطیف و ظریف بافته مى شود. این پارچه نفیس در گذشته مانند فرش دستباف بافته مى شد اما امروزه بیشتر به صورت نیمه صنعتى تولید مى گردد. شروع ترمه بافى در ایران به اوایل دوران صفویه بازمى گردد که این هنر در دوران سلطنت شاه عباس صفوى به اوج شکوفایى و رونق خود مى رسد. با توجه به متن سنگ نوشته اى تاریخى که در دهلیز مسجد جامع یزد قرار گرفته است و در آن به بافت این پارچه از سده هاى پیش توسط ساکنین این شهر اشاره شده است، خواستگاه آن یزد خوانده مى شود. اگرچه برخى اعتقاد دارند که ترمه در ابتدا در کشمیر هندوستان بافته شده است، اما طرح هاى “بته جقه ” ثبت شده بر آن گویاى هنر ظریف دست ایرانیان است.

ترکیبى هنرمندانه از نتهاى اصیل که با وسواس و ظرافتى مثال زدنى کنار هم قرار گرفته اند و رایحه اى نفیس، شامه نواز و با طراوت را پدیدآورده اند. براى بانویى که روح لطیفش هنر را مى شناسد و وجودش طنین انداز عشق و آرامش است.